X
تبلیغات
نماشا
رایتل

گنج یابی وکشف عتیقه

گنج یابی ودعاوطلسم

مهم ترین توصیه امام محمدباقر(ع) به شیعیان از دیدگاه آیت ا... جوادی آملی





  


پایگاه اینترنتی خبرآنلاین به مناسبت ایام شهادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام متن گفتاری از آیت ا... جوادی آملی را درباره یکی از مهم ترین توصیه های آن امام همام منتشر کرده است که در پی می آید.

تفسیر قبل از استخاره
وجود مبارک امام باقر(ع) فرمود: عقاید و اخلاق و اعمال خود را قبل از استخاره، تفسیر کنید. ما گاهی بین دو کار مخیر یا مرددیم. نمی دانیم کدام حق است، کدام باطل؛ کدام خیر است، کدام شر؛ کدام حسن است، کدام قبیح؛ کدام سعادت بار است، کدام شقاوت آور. ایشان فرمود: شما عقایدتان، اوصاف تان، اخلاق تان، اعمال تان و اقوال تان را چه آنها که متعارض دارد و چه آنها که متعارض ندارد؛ همه این امور را بر قرآن کریم عرضه کنید؛ اهل تفسیر باشید، نه استخاره!

اقسام استخاره
خیلی به ما دستور استخاره ندادند. استخاره کردن دو قسم است؛ یکی دعای مخصوص استخاره است که آن واقعا اول و آخرش نور و در دعای سی و سوم صحیفه سجادیه موجود است. هر کس تصمیم بگیرد کاری انجام بدهد که ولو به حسب ظاهر خیر است در عین حال باید خیرش را از خدا بخواهد و همین طور وارد کار نشود! این یک دستور اکید اسلامی و جزو سنن ماست و بسیار کار خوبی است. این دعای استخاره، یعنی طَلَبُ الخِیر است. یعنی خدایا! من این کار را که به حسب ظاهر دارای مصلحت است؛ انجام می دهم. اما من که از عواقبش خبر ندارم، تو خیر مرا در این کار قرار بده. این استخاره، یعنی طَلَبُ الخِیر. اما آن استخاره که انسان قبل از اینکه فکر بکند، قبل از اینکه مشورت بکند، قبل از اینکه ارزیابی بکند؛ فورا به قرآن تفأل بزند، این کار را خیلی به ما دستور ندادند؛ البته در موقع حیرت که انسان واقعا متحیر شد آن مسئله دیگری است. بنابراین، اولا، آن دعای استخاره فراموشمان نشود، ثانیا در هر کاری فکر تدبر و مشورت و ارزیابی و تعقل مقدم باشد و ثالثا، اگر واقعا متحیر شدیم و نمی دانیم کدام کار برای ما صحیح است و کدام کار ناروا، آن وقت استخاره می کنیم.

عرضه آرا و اندیشه ها بر قرآن کریم
اما وجود مبارک امام باقر(ع) فرمود: مهم تر از استخاره، «تفسیر» است. شما تمام کارهایتان را بر قرآن عرضه کنید؛ چه این آرا و اندیشه ها متضارب و متعارض و متنافی و مختلف باشد، چه اندیشه واحدی باشد شما این اندیشه را بر قرآن عرضه کنید، ببینید آیا معارف قرانی و معانی قرآنی آن را امضا و تایید می کند؟ بنابراین برای امثال ما که در حوزه و دانشگاه به سر می بریم، آشنایی با یک دوره از تفسیر قرآن کریم لازم است. حالا یک وقت کسی مانند علامه طباطبایی (رضوان ا... علیه) می شود که البته وی جزو نوادر است. ولی این که خطوط کلی قرآن را بفهمیم، ترجمه اش را بفهمیم گزیده تفسیر را بفهمیم، این کار خیلی سخت نیست.

این بحث ها به فقیه و اصولی اختصاص ندارد
این که وجود مبارک امام باقر(ع) فرمود: خودتان را با قرآن بسنجید؛ یعنی آن بحث تنها مخصوص فقیه و اصولی نیست، مخصوص روایات متعارض یا روایت بی معارض نیست! جمیع عقاید و شئون را، اخلاق و اوصاف و افعال را باید بر قران کریم عرضه کرد.

وصیت امام باقر(ع) به امام صادق(ع)
برای شهادت امام باقر(ع) جامه مشکی پوشیدن خوب است، عزاداری خوب است، گریه کردن خوب است و ثواب دارد اما ما باید به اصل فرمایش حضرت عمل کنیم. فرمود: خودتان را، چه در مسائل فردی، چه در مسائل جمعی بر قرآن عرضه کنید و با قرآن بسنجید. این از آن وصایای برجسته وجود مبارک امام باقر(ع) است. ما باید در دوران کنونی این فکر را زنده نگه داریم. امام صادق(ع) اولین شخصیتی بود که این فکر و روش را احیا کرد. به دستور امام صادق(ع) آن اتاق مخصوص امام باقر(ع) را هر شب با چراغ روشن می کردند. امام صادق(ع) تا زمانی که شهید شد نگذاشت آن اتاق تاریک بماند. این یک نماد است وگرنه اتاقی که در آن کسی نیست؛ چه روشن، چه تاریک؛ چه اثری دارد؟! امام(ع) در واقع می فرماید این فکر باید همیشه روشن باشد. خانه ای را که در آن وجود مبارک امام باقر(ع) بود، تا من زنده ام، باید روشن نگه دارم. یعنی این فکر را، این طرح را، این رهنمود را، این ارائه طریق را همیشه زنده نگه دارید. امام باقر(ع) به وجود مبارک امام صادق(ع) دستور داد و فرمود: اُوقِف لِی مِن مالِی کَذا و کَذا(۱)؛ از مال من فلان مبلغ را برگیر و وقف بکن. برای اینکه برای من به مدت ۱۰ سال در منا روضه خوانی و عزاداری کنند. فرمود: مردم (شیعه و سنی) از راه های دور در منا جمع می شوند. در مکه هر کس مشغول اعمال خودش و به فکر رفتن به عرفات و مشعر و مناست؛ آن دلهره ای که دارد، او را آرام نمی گذارد. اما وقتی که این دلهره و اضطراب رفع شد و حجاج آمدند به عرفات و مشعر و منا و رمی جمره و حلق کردند و از لباس احرام به در آمدند، به فراغتی می رسند. فرمود: ۱۰ سال در منا برای من ندبه کنند. این نه برای آن است که اینها جمع بشوند آنجا و اشک بریزند! خب بسیاری از آنها غیرشیعه بودند. شیعه در آنجا مثل الان در اقلیت بود. فرمود: آن سخنران می رود، می گوید: امام باقر(ع) درباره فلان آیه چنین فرمود، درباره فلان حدیث چنین فرمود، درباره فلان مطلب کلامی چنین فرمود، درباره فلان مطلب فقهی چنین فرمود. نام مرا در منا زنده نگه دارید. خب، ما نیز که شیعیان آنهاییم باید این نام و این مرام را حفظ کنیم.

پی نوشت:
۱ - الکافی/ ج ۵ / ص ۱۱ ۷

تاریخ ارسال: شنبه 20 مهر 1392 ساعت 12:20 ق.ظ | نویسنده: مجتبی | چاپ مطلب
نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد